Iran

Flaga:
Kontynent: Azja
Język: perski
Stolica: Teheran
Powierzchnia: 1 648 195 km²
Ludność: 65 875 000
Waluta: IRR (rial)

Kurs rial wg tabeli kursów nr 020/B/NBP/2012 z dnia 2012-05-16
Kurs średni: 100 IRR = 0,0280 PLN

Aktualna pogoda w Iranie

Rano 9:00	Po południu 15:00	Wieczorem 21:00

9 portów lotniczych w Iranie

Przyroda w Iranie

Na północy kraju, wzdłuż wybrzeży Morza Kaspijskiego, położone są niziny Gilan i Mazandaran, przechodzące ku wschodowi w równinę Gorgan. Sprzyjające warunki naturalne tego regionu, łagodny klimat, urodzajne gleby sprzyjają rozwojowi rolnictwa. Na północnym zachodzie Iranu, wzdłuż granicy z Turcją, Azerbejdżanem i Turkmenistanem ciągną się potężne łańcuchy górskie Elbursu i Kopet-dagu. Góry Elburs, których granitowy trzon osłaniają dewońskie kwarcyty i karbońskie wapienie, osiągają w wygasłym wulkanie Demawend 5671 m n.p.m. Wierzchołek ten jest najwyżej położonym punktem kraju.

Pasmo gór Elburs oddziela wilgotną krainę nadkaspijską od suchego wnętrza Iranu. W kierunku wschodnim Elburs przechodzi w system gór rusztowych Ała-dag, z kulminacjami na Ała-dag (2927 m n.p.m.), Kuh-e Szah (3060 m n.p.m.) i Binalud Kuh (3322 m n.p.m.). Łańcuch górski Kopet-dag ciągnie się równolegle do pasma Ała-dag, wzdłuż granicy z Turkmenistanem. W centralnej części kraju znajduje się rozległa wyżyna. Jej północno-zachodni skraj zwany jest Wyżyną Armeńską, pozostała zaś część Wyżyną Irańską. W zachodniej części Wyżyny Armeńskiej, w kotlinie śródgórskiej, znajduje się wielkie słone Jezioro Urmia. Na wschód od niego wznoszą się stożki wygasłych wulkanów: Sahand (3596 m n.p.m.) i Sawalan (4812 m n.p.m.).

Północną krawędzią Wyżyny przepływa Araks wyznaczający granicę z Armenią i Azerbejdżanem. Obszar ten pozostaje pod wpływem klimatu o cechach skrajnie kontynentalnych z dużymi rocznymi amplitudami temperatur, upalnymi latami i surowymi zimami. Wnętrze Wyżyny Irańskiej tworzą rozległe depresje tektoniczne. Kontynentalizm klimatu w tej części kraju pogłębia się, niewielkie opady, jakie tu występują, doprowadziły do powstania wielkich obszarów o charakterze pustyń. Największe z nich: Wielka Pustynia Słona (Deszt-e Kawir), Pustynia Lota (Daszt-e Lut), obszar pustynny w zapadlisku Dżasmurian.

Charakterystycznym elementem krajobrazu tych regionów jest występowanie słonych jezior i solnisk. We zachodniej części Iranu, wzdłuż granicy z Irakiem, ku południowemu wschodowi rozpościera się rozległe pasmo gór Zagros. Najwyższymi szczytami tego systemu są: Zard Kuh (4547 m n.p.m.), Kuh-e Dinar (4276 m n.p.m.). Na południe od Zagrosu, nad rzekami Szatt al-Arab i Karun rozciąga się aluwialna nizina Chuzestanu, będąca częścią irackiej Mezopotamii. Karun jest jedyną irańską rzeką nadającą się do żeglugi. Ku południowemu wschodowi nadbrzeżna nizina zwęża się, by na południe od portowego miasta Buszir zaniknąć niemal całkowicie. Średnia temperatura stycznia notowana w stolicy kraju (Teheran) wynosi 2°C, lipca zaś 30°C. Średnia roczna suma opadów 250 mm, pora sucha przypada na miesiące od czerwca do października.

Obszar aktywny sejsmicznie. W czerwcu 1990 trzęsienie ziemi o sile 7,7 stopnia w skali Richtera nawiedziło zachodni Iran (Rasht, Quazin, Zanjan). Łącznie zginęło ok. 40 tys. ludzi, tysiące zostało rannych i utraciło swoje domy. 2003 w wyniku trzęsienia ziemi, o sile 6,4 stopnia, w pobliżu miasta Bam zginęło około 26 tysięcy osób, równie silne wstrząsy w okolicach miejscowości Zarand w prowincji Kerman, w 2005, spowodowały śmierć 500 ofiar.