Chile
Flaga:
Kontynent: Ameryka Południowa
Język: hiszpański
Stolica: Santiago de Chile
Powierzchnia: 756 950 km²
Ludność: 16 601 707
Waluta: CLP (peso)
Kurs peso wg tabeli kursów nr 020/B/NBP/2012 z dnia 2012-05-16
Kurs średni: CLP = PLN
Aktualna pogoda w Chile
| Rano 9:00 |
Po południu 15:00 |
Wieczorem 21:00 |
 |
 |
 |
691 odwiedzin
5 portów lotniczych w Chile
| Miasto |
IATA |
Nazwa |
| Antofagasta | ANF | Cerro Moreno |
| Concepción | CCP | Carriel Sur |
| Punta Arenas | PUQ | Presidente Carlos Ibanez del Campo |
| Santiago | SCL | Arturo Merino Benitez |
| Wyspa Wielkanocna | IPC | Mataveri |
Przyroda w Chile
Region północny (od granicy z Peru do 31°S) charakteryzuje klimat zwrotnikowy wybitnie suchy. Zaznacza się tu wyraźny wpływ zimnego Prądu Peruwiańskiego. Na Pustyni Atakama są miejsca, gdzie deszcz nie spadł od ponad 400 lat. Jedynym źródłem wody są tam mgły i rosy. W regionie środkowym (31-42°S) panuje klimat podzwrotnikowy morski. Opady dominują w porze zimowej (od maja do lipca). Najcieplejszym miesiącem jest styczeń, najchłodniejszym lipiec. Na południe od 42°S panuje klimat umiarkowany morski z bardzo wysokimi sumami opadów (1000-3000 mm rocznie, a w rejonie Cieśniny Magellana ok. 5100 mm). Mniejsze opady są na wschodnich stokach Andów Patagońskich. Najdalej na południe wysunięte krańce Chile znajdują się w strefie klimatu subpolarnego.
Chile ma bardzo słabo rozwiniętą sieć rzeczną. Jedynym wyjątkiem jest rzeka Loa (440 km) wpadająca do Oceanu Spokojnego, którą wykorzystuje się do irygacji oraz w energetyce. Najlepiej rozwiniętą sieć rzeczną ma region środkowy, gdzie występują m.in. krótkie rzeki Biobío (380 km) czy Rapel (240 km). Najkrótsze rzeki występują w regionie południowym, ale to one wykorzystywane są w energetyce, ponieważ mają bardzo duże przepływy wody, np. rzeka Baker ma średni przepływ 1500 m³/s.
Najuboższa pod względem roślinności jest północ kraju. Brak stałych rzek powoduje, że dominują tu formacje pustynne i półpustynne. W miejscach występowania mgieł pojawia się kwitnąca na żółto i liliowo oksalia. Znacznie bogatszy jest świat roślinny w środkowym regionie Chile, gdzie przeważa flora śródziemnomorska. W jej skład wchodzą wiecznie zielone krzewy mattoral i espinales oraz rośliny laurowe. Występuje tu również palma miodowa oraz święte drzewo Indian Mapuczów – canelo. W Dolinie Środkowochilijskiej powyżej 1200 m n.p.m. pojawia się cedrzyniec amerykański, a jeszcze wyżej karłowate buki nire i lenga. Na obszarach zasobnych w wodę rosną bambusy quila, araukarie i nothofagus (odmiana buku). W południowej części Chile do wysokości 500-600 m n.p.m. rosną wiecznie zielone krzewy i drzewa, w strefie 500-1000 m n.p.m. – buki lenga i nire. Dla wysokości 1000-1200 m n.p.m. charakterystyczne są drzewa alerce oraz buki. Na wysokości 1300-1800 m n.p.m. dominuje berberys, powyżej rozciąga się piętro łąk.
Obszar Chile należy do zoogeograficznej Krainy Neotropikalnej (Region Chilijsko-Patagoński). Na skalistych wybrzeżach kontynentu i wysp żyją liczne gatunki ptaków. W zaroślach trzciny i kamyszu spotkać można pancerniki tatu, żółwie i jaszczury oraz pumę i lisa aguarachaya. W lasach górskich występują: dzikie koty colo-colo, małe gryzonie degu i pies cuelpo. W Andach żyją także lamy i guanako, a w Patagonii strusie nandu. Niezwykle charakterystycznymi dla Chile gryzoniami są koszatniczki i szynszyle chilijskie.